In juli 2016 visten LCA teamleden Tjeert Kruijer en Pim Groot Nibbelink een week lang op Barbanson, een bestemming van Hotspots in France. Tjeert Kruijer beschrijft hoe ze in deze pittige week toch een aantal vissen weten te vangen.

Tjeert aan het woord: We gaan eerst een stukje terug in de tijd. Ik denk dat Pim en ik (Tjeert) nu ongeveer vier jaar echt bezig zijn met het gericht op jacht gaan naar onze vriend de karper. In die tijd hebben we al op verschillende wateren in Nederland mogen vissen, het ene water wat groter dan het andere, en op alle wateren hebben we redelijk onze visjes kunnen vangen. In de tussentijd hebben we wat meer mensen leren kennen die ook het karpervirus hebben opgelopen. Bij het ouwehoeren over vissen kwamen er altijd wel wat wateren langs in binnen- en buitenland. Aan het begin dachten we nog niet echt aan het buitenland vissen, we wilden ons eerst meer focussen op het vissen in ons eigen kikkerlandje. Maar uiteindelijk begon het toch een beetje te kriebelen want de enorm grote vissen die af en toe voorbij kwamen op de foto’s van andere mensen waren meestal niet mis.

Maarja, waar begin je eigenlijk met zo’n buitenland trip? De keuze is reuze: welke land? Gaan we met de auto? Gaan we naar een betaalwater? En ga zo maar door… We hebben er uiteindelijk voor gekozen om naar het land van stokbrood en goeie wijn af te reizen, Frankrijk moest het worden. Maar waar ga je dan vissen? Een betaalwater of een openbaar water? Dit laatste leek ons nog iets te gek, dus het moest een betaalwater worden. Gelukkig heb je maar ‘een paar’ betaalwateren in Frankrijk. Via via hebben we wat navraag gedaan en toen kwamen we bij het water uit genaamd Barbanson. We kenden toevallig mensen die hier wel eens vaker hebben gevist. Met de nodige informatie zoals dieptekaarten en de zogeheten hotspots begonnen we best goed voorbereid aan onze eerste Frankrijktrip. Het zou helemaal goed moeten komen! Toch?

Tijd om te gaan!

De dag is aangebroken dat wij afreizen naar het land van de grote vissen. De hele week hebben we elkaar al gek gemaakt met wat we wel niet zouden vangen op Barbanson. We hebben afgesproken om een dag eerder weg te gaan dan we geboekt hebben zodat we nog even met de mensen kunnen praten die vóór ons gevist hebben op Barbanson. Zo kunnen we nog even vragen hoe hun week is verlopen. De reis vliegt voorbij. Eenmaal aangekomen gelijk een rondje om het water. Terwijl we dit doen maken we gelijk een praatje met de mensen die er nog zitten te vissen. Het zijn een stel Duitsers die aardig hebben gevangen en met ons beste Engels hebben we de nodige nuttige informatie van ze gekregen. En nu is het nagels bijten geblazen want we moeten nog een nachtje wachten totdat we mogen vissen…

barbanson-2016-karper-2

Eén nachtje wachten nog…

Het water verkennen

De volgende ochtend hebben we afgesproken om eerst rustig samen het water te verkennen op zoek naar goede stekken. Na ongeveer twee uur op het 5 hectare grote water rond gedobberd te hebben, zijn er een aantal goede stekken gevonden. We hebben ervoor gekozen om met drie hengels per persoon te vissen. We hebben ook besloten een stek twee dagen aan te voeren en met rust te laten en dan na de twee dagen pas te gaan bevissen, daar moet het zeker lukken! Dit hebben we maar bij één stek gedaan, de rest van de stekken hebben we gewoon wat aangevoerd en zijn we meteen gaan bevissen. Ik denk dat rond een uurtje of drie ‘s middags alles op scherp lag. We genieten nog wat van het weer, eten ’s avonds een lekkere maaltijd en nemen een biertje en besluiten dan om onze ogen maar te sluiten. Het schijnt dat ‘s nachts de beste tijd is op dit water.

De eerste nacht blijft het angstvallig stil… We hadden dit al wel verwacht omdat het water een week lang onder druk heeft gestaan van maar liefst 20 (!!!) lijnen. Wij hebben het enorme voordeel dat we het hele water voor ons alleen hebben. We hebben ons kamp centraal opgesteld en de hengels staan ver uit elkaar om verspreid mogelijk te vissen. Die dag vermaken we ons door te genieten van het heerlijke Franse weer, het blijft de hele dag stil.

De eerste aanbeet!

Rond middernacht in de tweede nacht schreeuwt de meest linkerhengel van Pim het uit. We vissen de hengels best ver uit elkaar dus ik heb van deze harde aanbeet niets meegekregen. We hebben die avond ook afgesproken dat wanneer er iemand beet krijgt hij de hengel pakt en de ander de boot om de kans zo klein mogelijk te houden dat er een vis gelost wordt. We hadden alleen niet bedacht dat de hengels aardig uit elkaar stonden en dat de boot in het midden van onze hengels lag + dat Pim en ik aardig vaste slapers zijn en niet gauw wakker worden. Dusja, daar sta je dan midden in de nacht, met je hengel in je handen, een tikkende slip en eigenlijk geen flauw idee wat je nu moet doen…

Uiteindelijk heeft Pim er voor gekozen om de hengel weer terug in de steunen te leggen en een sprintje te trekken naar mijn tent. “Tjeert ik heb vis!” hoor ik heel ver ergens vandaan komen, nog half in dromenland trek ik mijn waadpak aan en sprint achter Pim aan. In het midden van ons kamp neem ik de boot mee. Eenmaal bij Pim aangekomen zit de vis er gelukkig nog aan. Pim springt in de boot en we varen zo snel mogelijk boven de vis. De vis blijft diep in het water rondjes zwemmen en we vermoeden dat het om een grote vis gaat…

Ik maak op een gegeven moment nog de grap “Pim, dit kan wel eens de grootste vis van je leven zijn” waardoor ik hem alleen nog maar meer stress bezorg. Na een tijdje drillen komt de vis eindelijk naar het wateroppervlak en bij de eerste blik op de vis weten we dat het Pim’s grootste vis ooit is. Kort daarna geeft de vis zich gewonnen en glijdt deze netjes over het net koord heen. Kort daarna klinkt er schreeuw van vreugde. “YES!” Onze eerste Frankrijk vis is een feit en wat zijn we er blij mee. Tijdens het terug varen speculeren we over het gewicht van de vis, zou die de magische grens van de 20 kilo doorbreken? En ja hoor, onze vreugde kan niet op, de weegschaal geeft een gewicht aan van 24,3 kilo! Niet normaal dit, onze eerste Frankrijk vis is gewoon een vis van boven de 20 kilo, (als ik terugdenk aan dit moment krijg ik nog een lach op mijn gezicht) onze sessie kan al niet meer stuk.

barbanson-2016-karper-3

Ons eerste Frankrijk avontuur kan al niet meer stuk!

En door…

Na strak te staan van de adrenaline kruipen we onze slaapzak weer in. Ik moet aardig mijn best doen om weer in slaap te komen. Na voor mijn gevoel net 5 minuten te slapen krijg ik een teken van leven op mijn linker hengel. Ik pak de hengel op maar helaas… Bij het oppakken van de hengel heb ik gelijk geen contact meer met de vis. Teleurgesteld van dit tafereel wordt de hengel weer met precisie op dezelfde plek uitgevaren met de hoop dat het nog iets op zou leveren die nacht.

Diezelfde nacht rond half 3 komt Pim’s linkerhengel opnieuw tot leven, precies dezelfde hengel waar eerder die nacht de 20 kilo + vis vandaan kwam. Ditmaal gaat het allemaal net wat soepeler dan de eerste run en na een gevecht van ongeveer een kwartier glijdt er wederom een prachtvis over de rand van het net heen. “YES!” De tweede vis van deze trip is ook een feit. Met een gewicht van 17,3 kilo mogen we zeker niet klagen. De rest van de nacht/dag blijft het wederom muisstil.

barbanson-2016-karper-4

Nummer twee is een feit!

De derde nacht is het wederom raak. Pim is begonnen met vissen in de hoek die we twee dagen aangevoerd hebben. Rond 2 uur ‘s nachts is het weer de linker hengel van Pim die afloopt. Dit was een hele rare dril, en we denken allebei dat het misschien wel een brasem kan zijn. We kiezen er dan ook voor om niet in de boot te stappen, de vis komt haast vanzelf naar ons toe zwemmen. Eenmaal bij de kant blijkt de vis toch geen brasem te zijn, maar een prachtige spiegel! De spiegel weegt 15,6 kilo. “Toch een behoorlijke brasem” grap ik tegen Pim.

barbanson-2016-karper-5

“Een behoorlijke brasem…”

Het zit niet altijd mee…

De rest van de nacht/dag blijft het wederom muisstil. De vijfde dag gaat rond half zeven ‘s ochtends wederom de meest linker hengel van Pim af. Dit keer breekt de lijn helaas direct na het oppakken van de hengel. Dit zijn de minder leuke dingen van onze hobby, maar na wat binnensmonds gevloek wordt de lijn weer netjes uitgevaren. De vijfde dag en nacht blijft het stil. Pas in de 6e avond krijgen we weer actie. We hebben net gegeten en kijken rustig het water over met een biertje in onze handen. Plotseling krijgt Pim uit het niets een snoeiharde run op zijn meeste rechtse hengel. Hij pakt hem op en het lijkt erop dat de vis zich vastgezommen heeft. We varen er zo snel mogelijk naartoe en eenmaal boven de plaats waar de lijn het water in loopt zien we dat de lijn onder allerlei takken doorloopt. “Dan zit er maar één ding op” zeg ik, “ik ga het water wel in.” Eenmaal onderwater zie ik dat de vis zich al heeft ontdaan van de haak. We halen de lijn onder de tak vandaan en varen de lijn later opnieuw uit, hopen op een herkansing! De rest van de avond/nacht blijft het helaas weer stil.

De laatste nacht

Intussen zijn we bij de laatste dag/ nacht aangekomen. Deze middag worden alle hengels weer op scherp gelegd en met vol vertrouwen gaan we de laatste nacht in. Zou het lukken om toch nog een visje te vangen? We hebben van tevoren afgesproken als Pim nog een vis vangt dat ik deze dan mag drillen. We slapen deze laatste nacht niet in onze tent maar buiten onder de sterren. Rond half één wordt Pim wakker van een paar piepen van zijn meest rechtse hengel, die vlakbij ons staat. Dit is dezelfde hengel waar we eerder de vis verspeelden door de grote tak die onder water hangt. Pim vliegt dan ook zijn bed uit, pakt de hengel op en loopt naar achter om de vis bij de obstakels weg te houden. Ik word zelf ook half wakker en zie dat Pim zijn hengel in zijn handen heeft. “Wat doe jij nou weer dan?” vraag ik hem, nog compleet onbewust dat hij een vis aan het drillen is. “Deze is voor jou Tjeert!” zegt hij. Dat hoef je mij niet twee keer te vertellen, ik vlieg m’n slaapzak uit en samen gaan we in de boot achter de vis aan. Na een korte dril vangen we de laatste vis van de sessie, een spiegel van 13,6 kilo. Een prachtvis! Ik ben blij dat ik deze trip afsluit met nog een mooie vis.

barbanson-karper-2016-6

Toch nog een vis om de trip mee af te sluiten!

Een half jaar nadat deze trip heeft plaatsgevonden en ik dit verhaal schrijf begint het toch al weer te kriebelen… Dit jaar moet en zal er weer een Frankrijktrip plaats vinden!

Tjeert Kruijer

Over dit water

Barbanson is een kleine plas van 5 hectare groot. Het ligt in Noord-Frankrijk vlakbij het plaatstje Beauvais, op ongeveer 360 kilometer vanaf Breda. Het water is kraakhelder en ligt in een hele rustige en natuurlijke omgeving. Barbanson is een water dat een mooie uitdaging biedt. Het vissen is er niet gemakkelijk, maar de beloning kan groot zijn… Voor meer info en boekingen kunt u kijken op de website van Hotspots in France. Klik op de knop hieronder!

Klik voor meer info